Zamanını hep sevgilinle geçirmek istiyorsun. "Ne yapsam da onu mutlu etsem?" sorusu her zaman aklında. Ediyorsa sorun yok. Ama bu durum sende kaygı uyandırıyorsa takıntılı bir aşık olabilirsin İlişkinle ilgili sürekli endişelerin varsa, bitti mi, bitecek mi, kızdı mı, ne oldu vs... İlişkiyi devam ettirmek için sürekli neler yapacağını kuruyorsan, takıntılı aşıksın demektir. Böyle yaşamak seni mutlu etmiyor, unutma. İlişkinin kötüye gitmesinin en büyük sebebi senin bu takıntılı halin. "Beni anlamıyor, benimle ilgilenmiyor, benim kadar sevmiyor" demek yerine, problemin büyük kısmının sende olduğunu kabullen. İlişkinin sorumluluğunu tek başına üzerine alma. Sosyal ilişkilerin bitme noktasına gelir. İş ya da okul hayatında başarısızlık yaşarsın. Büyük kararsızlıklar yaşarsın.

Birkaç yıl önce hepimizde "Bitmiş Aşklar Müzesi" bulunduğunu anlatan bir yazı yazmıştım. "Hepimiz, eski sevgililerimizden kalan bazı eşyaları bir yerlerde saklarız. Ya da saklamayız ama bir kutunun içinde, bir sandığın dibinde unutulmuş bir şekilde dururlar öylece. Bir fotoğraf, bir mektup, bir günlük, zamanında alınmış hediyeler, küçük biblolar..." Şu sıralar taşınma telaşı içindeyim. Kişisel "Bitmiş Aşklar Müzemin" parçalarıydı yani. Biz eski bir fotoğraf görürüz ama o, hâlâ hayatımızda yer kaplayan birini görür. Aslında sorun çoğu zaman müzemizdeki objenin kendisi değildir. Ama kutu her yeni ilişkimizdeki tartışmadan sonra açılıyor, eski sevgilinin mesajları yeniden okunuyor, "Acaba şimdi ne yapıyordur?" diye sosyal medya hesaplarına bakılıyorsa... Eski sevgilinin hâlâ yaşadığı ikinci bir evdir. Ve hiçbir yeni ilişki, içinde eski bir kiracının oturduğu eve yerleşmek istemez. Bana göre bu sorunun yanıtı "Hayır" olmalı. Eski bir fotoğrafı atınca yaşadıklarımız yok olmaz. Ama, "Ben buyum, hiçbir şeye dokunamazsın" diyerek karşımızdaki insanın duygularını yok saymak da ilişkinin temeline küçük çatlaklar bırakır. "Belki bir gün tekrar karşılaşırız." "Belki yeniden başlarız." Hayatımızdaki yeni kişinin asıl rahatsız olduğu şey de budur. O zaman kişisel müzemizin küratörü de biz olmalıyız. Ama her müzenin yeniden düzenlenmesi gerekir.

"Çok iyiyiz, çok mutluyuz, harika bir çiftiz" demek yeterli değil. Oysa bir ilişkinin sağlıklı olması, düzgün bir şekilde yürüyebilmesi için 'olmazsa olmaz' unsurlar vardır. Siz bir şeyler anlatıyor ama karşı taraf bunu dinlemiyorsa bu sağlıklı bir iletişim değildir. Birbirinizi dinlemeli ve aynı zamanda anlamalısınız. Anlaşılabilmek için de birbirinizle kinayeli konuşmak yerine her zaman açık ve dürüst olmalısınız. İlişkinin iki tarafı olarak birbirinizle her zaman eşitsiniz. Sağlıklı bir ilişki, iki eşit bireyin bir araya gelmesiyle oluşur. Ama bu unsurların arasında sevgi bulunmuyorsa, ilişkiniz asla sağlıklı olmayacaktır. Zaten ilişki ancak kendilerini birbirlerine bağlı hisseden çiftler arasında yaşanır. Bu destek kimi zaman iş anlamında, kimi zaman maddi, kimi zaman manevi yani her türde olabilir. Ne olursa olsun b irbirinize karşı dürüst olmalısınız. Bir ilişkinin temelinde güven yoksa bunu büyütebilmeniz mümkün değildir. Hepimizin egosu var ve bu ego zaman zaman başımızı derde sokabilir. Tartışmalar, anlaşmazlıklar olabilir.

'Situationship' diye adlandırılan ve aslında Türkçe'ye 'takılmak' olarak çevirebileceğimiz bu garip duruma karşı çıkanlar "Çıkma teklifi geri gelsin" diye kampanya bile başlatmıştı. Artık'situationship'in yerini 'intentional dating' aldı. Taraflar birbirine duygusal ya da fiziksel olarak bağlıdır ama "Biz şimdi neyiz?" sorusu asla yanıt bulamaz. Ayrıca tarafların gelecek planı da yoktur. Kimse ilk mesajı atmak istemiyor. Sonunda iki kişi de birbirinin ne istediğini anlamadan yoruluyor. Bu tür ilişkide kişi, partnerinden ne istediğini net bir şekilde belirliyor. Böylece "Biz şimdi neyiz?" sorusu asla sorulmuyor. Hayat zaten yeterince zor. 'Intentional dating'de, "Beni seviyor mu?", "Neden mesaj atmadı?", "Story'mi izledi ama neden beğenmedi" gibi beyin yakan sorular sorulmuyor. Bunun yerine o kişi ile ilgili "Hayat planlarımız uyuyor mu?", "Emek vermeye hazır mı?" gibi sorulara yanıt arıyorsunuz. Her sabah kuru bir "Günaydın" demek yerine ihtiyaç duyduğunda yanında olmasını istiyorlar. Bugün birlikteymiş gibi davranıp yarın ortadan kaybolanlar, hafta sonu seni hayatının merkezi yapan ama hafta içi mesajına iki gün cevap vermeyenler, "İlişki istemiyorum" deyip seni kaybetmek üzereyken yeniden ortaya çıkanlar güven vermez. Bir yazımda yazmıştım, "Grisi yoktur aşkın, ya siyahı ya da beyazı seçeceksin..." diye. Ve inanın bana böyle bir ilişki çok daha sağlıklı.

Sadece sosyal medyada Sayın Yıldırım'ın destekçileri "Kulüpte para yok, borç içinde, ödemeler çok yüklü" gibi yorumlar yapıyor. Seçim öncesi Sayın Yıldırım ve ekibi, 2 santrafor için gerekli anlaşmaların yapıldığını, transferlerin 20 Haziran'a kadar biteceğini, ayrıca mutlaka bir yıldız oyuncu alınacağını, para sorunu da olmadığını açıklamıştı. Bugün 3 Temmuz. Bugün 3 Temmuz ve Fenerbahçe sadece 1 transfer yaptı, Vedat Muriqi. 21 Temmuz'da Fenerbahçe'nin Gornik Zabrze ile Şampiyonlar Ligi ön eleme maçı var. "Aman canım, kolay maç, geçen yılki kadro ile bu işi hallederiz" deniyorsa durum vahim. Seçim öncesi yapılan propaganda konuşmalarında Anelka'yı, Hooijdonk'u, Ortega'yı, Alex'i, Van Persie'yi nasıl aldıklarını anlatanlar, "Fenerbahçe büyük kulüptür, kimi isterse onu çekip alır" diyenler bir anda sessizliğe büründü. Türkiye'de bir taksici sorunu vardır. Elbette aralarında dürüst çalışan, ekmeğinin peşinde olan, helal kazancını "Allah bereket versin" diyerek cebine koyanlar da vardır. Dünyanın en yaygın gastronomi rehberi TasteAtlas "en iyi 35 atıştırmalık" listesini açıkladı. Farklı ülkelerden lezzetlerin yer aldığı sıralamada Türkiye'den üç geleneksel tat da listeye girdi; paçanga böreği, lahmacun ve tantuni... Ama tantuni asla bir atıştırmalık ya da 'ara sıcak' olmamıştır. Hele tantuninin iyisini bulmuşsanız, 2 tane de kesmez, üstüne bir 'takviye' daha istersin. "Dur önce bir tantuni yiyelim, sonra yemeğe geçeriz" demez kimse. Mersin'de bu işin kralı da 'Memoş Tantuni'dir, hatırlatayım.

İnsan, hayatı boyunca çok farklı ilişki türleri yaşar. Bu yazı, ilişki türlerini anlatıyor. Yalnız kaldıklarında da konuştukları konu yine aynıdır; "Bu akşam nereye gitsek?", "Yeni bir kulüp açılmış haydi oraya gidelim" gibi... Ortak bir hayalleri, planları yoktur. Sevişme hevesi geçtikten sonra ilişki bitecektir. Böyle bir ilişki asla yürümez. Sosyal medyada takip ettiğiniz, beğendiğiniz, birkaç like ve sonra da özel mesajlarla iletişime geçtiğiniz kişiyle başlayan ilişki. Bir ilişki bitmişse bitmiştir. Bunu zorlamanın, diriltmeye çalışmanın yararı yoktur. Bu özlem ortadan kalktığında ilişki bitecektir. Doğal olarak onun gözünde saygınlığınız yoktur. Yerine getirmezseniz, "Güle güle" diyecektir. Hayatınızdaki insanın sizden başka bir sevgilisi ya da eşi varsa, siz de "Bir gün onu bırakacak ve benimle olacak" diye bir beklenti içindeyseniz yazık size.

Bunun geçeceğine kendinizi inandırın. Kendi içinize kapanıp sürekli "Neden bitti?" diye sormanız, geri döneceğine dair hayallere kapılmanız acınızın dozunu artıracak, bu acıyı atlatma sürecini uzatacaktır. Hem bu ayrılığı hem de kalbinizin kırıldığını kabul etmek istemezsiniz; çünkü kabul etme, kavuşma umudundan da uzaklaşmak demektir. İçinde bulunduğunuz durum önemli bir durum. Sosyal medyada eski sevgilinizin ne yaptığını takip edersiniz. Bu nedenle evden dışarı adım atmak istemezsiniz. "Bir daha kimse beni onun kadar sevemez. Ben de kimseyi onun kadar sevemem" düşüncesi yanlıştır. Eski sevgilinize yönelttiğiniz öfke, size istemediğiniz şeyler yaptırabilir. Örneğin, ona ya da onun eşyalarına zarar vermeyi isteyebilirsiniz. Öfkeyi eski sevgilinize yönelttiğiniz an kendinize saygınızı yitireceksiniz. "Onu ne geri getirebilir?" düşüncesi, insanın beynini kemirdiği bir ruh halidir. Bu durum 6 aydan daha uzun sürerse 'depresyon' tehlikesiyle karşı karşıyasınız demektir. Hep böyle sürmeyeceğine, acının geçeceğine kendinizi inandırmalısınız. Ayrıca sık sık kendinizi evden dışarı atın.

Çünkü gerçekten yakın olmak, maskeleri indirmeyi, kırılgan tarafları göstermeyi ve "Ben buyum" diyebilmeyi gerektirir. Elbette fiziksel temas, sarılmak, el ele tutuşmak ya da cinsel yakınlık ilişkinin önemli parçalarıdır. Ancak bunların sağlıklı ve derin olabilmesi için önce duygusal bir zemin gerekir. İlişkilerde duygusal, fiziksel, zihinsel ve ruhsal yakınlık bir araya geldiğinde ilişki daha güçlü bir bağa dönüşür. Duygusal yakınlık için saatlerce birlikte olmak şart değildir. Fiziksel yakınlık yalnızca cinsellik değildir. Bu temaslar insana "Sen benim için önemlisin" duygusunu verir. 2- İÇTE BİRİ KEN KIRGINLIKLAR Konuşulmayan sorunlar zamanla büyür. 3- CİNSELLİ Ğİ KONUŞMAMAK Çiftler ihtiyaçlarını ve arzularını açıkça konuşmadığında fiziksel yakınlık zayıflar. 4- EĞLENCEYİ İHMAL ETMEK İlişkilerde küçük sürprizlere, yeniliklere ve heyecana ihtiyaç vardır. Her şey alışkanlığa dönüştüğünde aradaki yakınlık kaybolabilir. 5- BENCİLLİ K İlişkide 'biz' duygusu kaybolup 'ben' duygusu öne çıktığında bağ zayıflar. Yakınlık, iki kişinin birbirini düşünmesiyle yaşar. Yakınlık aceleye gelmez.

İnsanız, umutlarımızın peşinden koşarız. Milli Takım'ın 'yolunda bir olmuştuk', 'bizim çocuklar' bastıracak, 'gönüllerimiz coşacaktı.' Her galibiyette 'buralar bayram olacaktı." 'Kaç mevsim bugünü beklemiştik, bizimkilerin zaferlerini gözlemiştik.' Saatlerimizi kurup, sabahın köründe televizyon başına geçmiştik. Türkiye'nin dört bir yanında, meydanlardaki dev ekranların önünde kol kola girmiştik. İlk yenilgide yüreğimiz şöyle bir burkuldu. Dedik ki, 'Yol kazasıdır, düzeltir bizim çocuklar...' Yine umudumuzun peşinden koştuk, dün sabah ekran başına kurulduk. Ama o da ne? Biz başka bir takımı mı izliyorduk? Yoksa bunlar 'bizim çocuklar' değil miydi? Her biri kendi takımlarının yıldızı olan futbolcularımızı Kaliforniya denen yerde tropik bir böcek ısırmıştı da bambaşka birine mi dönüşmüşlerdi? 64'üncü saniyede gol yedik, sonra da 90 küsur dakika tırnaklarımızı yedik. Biz hep erken kalktık ama turnuvaya neden bu kadar erken veda ettiğimizi anlayamadık. Montella, "Kader bizden yana değildi" diye açıklama yaparken biz, "Kader diyemezsin, sen kendin ettin" şarkısını çalıyorduk.

'Kızılcık Şerbeti' dizisinde kötücül 'Işıl' karakterine hayat veren Ece İrtem, henüz 35 yaşında aramızdan ayrıldı. İlk soru "Neden öldü acaba?" olur. Cevabı alırsınız, "Çok da gençti, Allah rahmet eylesin" dersiniz. Dizi fanatikleri, ölen kişinin sadece işini yaptığını, canlandırdığı karakterin kurgu olduğunu unutup Ece İrtem'in arkasından sosyal medyada lanet okumuş mesela. Deniz Seki, Ece İrtem'in cenazesindeki o görüntülerle ilgili şunu yazmış: "Acının da bir mahremiyeti, vedanın da bir saygınlığı vardır. Çok ayıp! Ünlü birini kaybetmiş olmak, o ailenin en zor anını görüntüleme hakkını kimseye vermez. Bazen en büyük saygı, telefonu cebine koyup sessizce orada bulunmaktır." Altına imzamı atıyorum. Mahkeme, Instagram asıl, Instagram yedek, Facebook, TikTok gibi sosyal medya mecralarında ne kadar hesabı varsa hepsine erişim engeli getirdi. 9.5 ay hapiste kaldı, kitabın tamamını okumuş mudur bilemem. "Ben neden bu hale geldim?" sorusunun cevabını bulması gerekir. Fenerbahçe'de yeni seçilen Aziz Yıldırım yönetimi teknik direktör olarak İsmail Kartal'ı açıkladı. Bu, Kartal'ın Fenerbahçe'de 4'üncü teknik direktörlük dönemi olacak. 2014- 15, 2021-22 ve 2023- 24 sezonlarında takımın başındaydı. Hele hele Aziz Yıldırım'ın "Takımı şampiyon yapmaya gelyorum. Kaybedecek bir senemiz daha yok" diyerek seçilmesi, şampiyonluktan başka alınacak hiçbir derece İsmail Kartal'ı başarılı kılmaz. "Aykut Kocaman daha iyiydi, yabancı hoca tercih edilmeliydi" gibi tartışmaların hepsi geride kalmıştır.

Müthiş bir aşkla başlayan ilişkilerde tarafların zamanla birbirinden nefret eder hale gelmesi mümkündür. Bazen iki insan arasındaki güçlü çekim, zamanla kırgınlıklara, hayal kırıklıklarına ve derin bir öfkeye dönüşebilir. İkili ilişkilerde böyle tanımlanmaz. Nefret, yaralanmış sevginin bir sonucu olarak ortaya çıkar. Bu durum zamanla sevginin yerini öfkeye bırakabilir. Ancak bu beklentiler sürekli olarak karşılanmadığında kişi kendini değersiz hissedebilir. Tekrarlayan hayal kırıklıkları zamanla birikerek kırgınlığa, ardından da nefrete dönüşebilir. Bazı ilişkilerde bireyler zamanla kendi ihtiyaçlarını, hayallerini ve kişiliklerini geri plana atar. Bir ilişkinin nefrete dönüşmesi genellikle tek bir olayın sonucu değildir. İlişkilerde sorunlar ortaya çıktığında onları görmezden gelmek yerine konuşmak, anlamaya çalışmak ve çözüm aramak büyük önem taşır. Çünkü zamanında onarılan yaralar ilişkiyi güçlendirebilir; ancak ihmal edilen duygusal hasarlar, bir zamanlar sevgiyle kurulan bağları öfke ve nefretin gölgesine bırakabilir.

Aklımızda hep o dönem yaşadığımız güzel anılar vardır. Önce "Biz neden ayrıldık ki?" diye düşünürüz. Ardından "Yeniden denesek olur mu?" sorusu aklımızı kurcalamaya başlar. Ama bunun gerçekleşmesi için bazı şartlar vardır. Ardından her iki taraf da değiştiğini göstermelidir. "Artık farklıyım" demek yetmez, davranışlar ve sözler de bunu kanıtlamalıdır. Ve elbette eski defterler kapanmalıdır. O duyguları eski sevgiliye yükleriz. "Seçerim" diyorsanız, geçmişte yaşadığınız o ilişki sadece bir deneyimdir artık. "Seçmem" diyorsanız da bazı aşkları güzel kılan şey, hatıralarda yaşamasıdır. Ne diyor şarkı, "Şimdi başka bahar, gönül gün ışığı gördü..." Yani her an, yepyeni, kötü anılarla bezenmemiş bir aşk yaşama potansiyeliniz var. Düşün aşkın yoluna, elbet sizin de hikayeniz vardır.