Türkiye Futbol Federasyonu, yabancı oyuncu kuralında geri adım atmadı ve 10+4 sisteminin yeni sezonda da devam edeceğini bir kez daha açıkladı. Ancak genel tabloya bakıldığında, kulüplerin büyük bölümü 10+4 yerine 12+2 ya da 12+4 gibi daha esnek bir modelin uygulanmasını talep ediyordu. Kararın ardından en sert tepki Fenerbahçe'den geldi. Bu iki kulübü özellikle anıyorum çünkü yabancı oyuncu kuralının değiştirilmesini en çok isteyen kulüplerin başında onlar geliyor. Özellikle Fenerbahçe'nin kadrosunda 21 yabancı futbolcu bulunuyor ve bu nedenle ciddi bir planlama sorunu yaşıyor. Türk futbolunun kronik sorunlarından biri hâline gelen yabancı oyuncu meselesi yıllardır tartışılıyor. Sonuç olarak, kararın içeriğinden bağımsız şekilde, Türkiye Futbol Federasyonu'nun belirlediği kuralın arkasında durmasını doğru buluyorum. Yeni sezonun başlamasına daha zaman var ama görünen o ki Türk futbolunu yine saha içinden çok saha dışının konuşulacağı, tartışmaların eksik olmayacağı sıcak bir sezon bekliyor.

Aradan geçen bunca yılın sonunda fark ettim ki şirketler de insanlar gibi... Kimse "Bu yatırım yanlış." demiyor. "Biraz daha izleyelim." deniliyor. Kimse "Buraya gömdüğümüz para geri dönmeyecek." diyemiyor. Onun yerine, "Beklentimizin altında kaldı." ifadesi tercih ediliyor. Oysa çoğu zaman öyle olmuyor. Etrafını sadece "Her şey yolunda." diyen insanlarla dolduran bir lider, uçuruma yürüdüğünü fark edemez. Bana göre iş dünyasının en büyük maliyeti yanlış yatırım değildir. "İyi de efendim ciromuz artıyor!" E artabilir. "Yeni şubeler açıyoruz." Açabilirsiniz. Fakat insanlar birbirine gerçeği söylemekten çekiniyor, korkuyorsa büyüyen şirket değil elbette o duvara astığınız tabelanızdır.

Ülkemizde 3 milyon 454 bin işsiz, 17 milyon yoksulumuz var. (Gizli yoksullar hariç) Yoksulluğu önlemek için, hükümetlerin yanında toplumun tümünün seferber olması gerekir. Bunun için de insanlar arasında yardımlaşma şarttır. Allah: "İyilikte ve kötülükten sakınmakta birbirinizle yardımlaşın, günah ve düşmanlıkta yardımlaşmayın." buyuruyor. Ancak maddî olarak yardım edilecek kişilerin gerçekten yoksul olmaları gerekir. Yardım yapacakların, bunlar gibilerini bulup, haysiyetlerini rencide etmeden yardım etmelidirler. Yardım Allah rızası için yapılır. Yapılan yardım hiç bir zaman başa kakılmamalıdır, aksi takdirde yapılan yardımın sevabı olmaz. Yardım yapmakla yoksullar korunur. Yoksulluğu önlemek için, yardımlaşma şarttır.

Kimi zaman sahnelerde delicesine, alkışlanan bir sanatçı, Kimi zaman kendini bu ülkeye adamış bir çiftçidir... Ya da Cahit Sıtkı Tarancı'nın" "Yıllar yılı dost bildiğim aynalar" adlı şiirinde olduğu gibidir. "Gözyaşı da mı yaşlanır kırışmış yüzlerde. Günler Günleri kovalarken, zaman da ilerliyor. Yaşlandık mı gerçekten yoksa aynalar mı yalan söylüyor. Bunca tedirginlik neden, ölüm mü yaklaşıyor" * Ömür dediğin nedir ki, Yada; Erol Breda'nın şiirinde olduğu gibi. 20'li yaşlardayken 30'lara kurduk saatin alarmını, 30 larımızda 40 lara belki sonra 50 lere Lakin öyle yanlış kurgulanmış ki hayat Kuşlukta uyanma fırsatını sunduğunda size, Artık uyku giremez oluyor gözlerinize.

"Evlilik kader mi?" Evleneceğim kimse kaderimde yazılmış mı?" şeklindeki soruyu sık sık duyarız. Bu sorunun cevabına geçmeden önce "kader"in ne olduğunu doğru anlamamız gerekiyor. Bizim kafamızda "kader" denildiğinde şöyle bir algı oluşmaktadır: "Allah, bizim başımıza gelecek her şeyi önceden yazmış. Onun için bizim çabalamamızın ve gayret göstermemizin bir anlamı yok." Böyle bir kader inancı kökten yanlıştır. Önce şunu ifade edelim; insanın başına gelen her şey kader midir? Evet! insanın başına gelen her şey kaderdir. Kaderin bir parçasıdır. İnsanın başına gelen her şey kaderdir ama kader denildiğinde tek bir şey anlaşılmamalıdır. Kader kendi içerisinde iki kısma ayrılır. Birincisi insanın iradesine bağlı olan kader, diğeri ise insanın iradesine bağlı olmayan kaderdir. Kader, hiçbir şeye karışmamak ve kişinin hakkında yazılanın gerçekleşmesini beklemek demek değildir. İslam'ın kabul ettiği kader inancı, bu şekildeki bir inanç değildir. Ama kader denildiğinde bizim anladığımız budur. İnsan iradesini tamamen yok sayan bir anlayıştır. Doğan çocuğun cinsiyeti, içerisinde doğduğu aile yapısı, milleti, yaratılıştan sahip olmuş olduğu fiziki özellikler insanın elinde olmayan kader kısmına girer. Bunlardan dolayı kimse hesaba çekilmez. Veya bu özelliklerinden dolayı, Allah katında ayrıcalıklı bir konuma sahip olmadığı gibi bunlardan dolayı eleştirilmez. İnsanın rızkını elde etmesi, çalışması, yemesi -içmesi, ibadetleri, gezmesi….gibi şeyler de iradeye bağlı kader kısmına girer. İnsan bunlardan dolayı hesaba çekilecektir. Hangi yollardan kazandığından, kazandığını nerelere harcadığından, zamanını neler ile geçirdiğinden hesaba çekilecektir. Bunların hepsi de kaderdir ama insanın sorumlu olduğu kaderdir. İnsan yolda giderken bir araba gelip çarpsa ve ölse bu kaderdir. Ama iradesine bağlı kader olmadığı için insan bundan dolayı hesaba çekilmez. Fakat yolda giderken bir arabanın altına atlasa ve araba onu ezip öldürse bu da kaderdir ama insanın iradesine bağlı kaderdir. Ölümü iradesi sonucunda gerçekleştiği için bundan dolayı hesaba çekilecektir. Arabanın çarpması sonucu gerçekleşen ölüm, İrade dışı gerçekleştiği için normal bir ölüm kabul edilirken ikincisi intihar olarak kabul edilmektedir. Hz. Ömer Şam'a gelir ama Şam'da veba salgını olduğunu öğrenince şehre girmekten vazgeçer ve geri dönmek ister. Bunun üzerine Ubeyde bin Cerrah: "Ya Ömer Allah'ın kaderinden mi kaçıyorsun?" demesi üzerine şu tarihi cevabı verir: "Allah'ın kaderinden Allah'ın kaderine kaçıyorum" Burada Ubeyde bin Cerrah'ın kader anlayışı bizdeki yanlış kader anlayışına benzemektedir. "Sen şehre gir. Kaderin de yoksa bulaşmaz" şeklinde anlıyor. Aslında bu yanlış bir anlayıştır. Hz. Ömer'in kader anlayışı ise İslam'ın kabul ettiği kader anlayışıdır. Kader demek hiçbir şeye karışmamak demek değildir. Kader demek sebeplere sarılmamak demek değildir. Kader demek insan iradesini yok saymak demek değildir. Kader demek insanın kendinden istenen her şeyi yerine getirmesi ve iradesini kullanması demektir. Kader demek bir konuda yapılması gerekenleri yapmak demektir. Bütün sebepleri yerine getirdikten sonra sonuç farklı çıkarsa üzülmemektir. Nedense insanlar dünyevi konularda hiç kader inancını gündeme getirmezlerken hep dini konularda kader inancının arkasına sığınmaktadırlar. Kaderimde var ise para kazanırım, kaderim de yoksa kazanmam demiyorlar. Parası çalındığında "ne yapalım kaderimizde bu malın gitmesi varmış. O da kaderine teslim oldu" demiyoruz. Fakat dini konular gündeme geldiğinde hemen kader inancını gündeme getiriyoruz. "Kaderimde olsaydı bunları yapardım" gibi gerekçeler ileri sürüyoruz.

Montella bilmez, ama Türk vatandaşlığı için başvurduğuna göre öğrenmeli: "Geçti Bor'un pazarı, sür eşeğini Niğde'ye..." Övünme ile dövünmenin bir arada yaşandığı bir karşılaşma oldu Los Angeles'taki ABD maçı... Dünya Kupası'na "bay bay" derken, bu müsabakadaki azme de "hay hay" dendi hep bir ağızdan... Şimdi geldik UEFA Uluslar A Ligi'ne... Üstelik, A Ligi'ndeki ilk maçımız 25 Eylül'de Fransa ile... Hani önceki akşam Senegal karşısında 2-0 geriye düşüp, penaltılara götürmeden 3-2 ile işi bitiren Belçika... Bunu gösteren bir başarımetre yok ama istatistiksel açıdan söyleyeyim; İtalya ile 13 maç oynamışız, galibiyet sayısı 0 (sıfır)... "Her şeyin bir ilki vardır" demek istiyoruz; inşallah... 24 yıl sonra Dünya Kupası'na gitme başarısını göstermiş, UEFA A Ligi'ne çıkmıştı. Hani bazı halterciler vardır ya, kaldıramadığı kiloya rağmen daha başarılı olma adına bir kilo daha üstüne koyup barın altında kalırlar, bazı yüksek atlamacılar, geçemedikleri yüksekliğe rağmen çıtayı daha yükseğe taşırlar, A Milli Takımımız için A Ligi de böyle... Dünya Kupası'ndaki başarısızlığa rağmen şimdi hedef UEFA Uluslar A Ligi... Hiç ummam, dilemem ama ya önümüzdeki 3-5 ay içerisinde burada da küme düşersek...

Günlerdir bütün dünya nefesini tutmuş, 7-8 Temmuz 2026 tarihlerinde başkentimizde düzenlenecek olan tarihi NATO Ankara Zirvesi'ne kilitlenmiş durumda. Hemen sınırımızın ötesinde, ABD/İsrail ve İran arasında patlak veren savaşın yarattığı sarsıntılar tüm bölgeyi bir ateş çemberine çevirmişken, Ankara sessiz ve derinden, Ortadoğu'nun kaderini yeniden yazan o sarsılmaz "Devlet Aklı"nı sahaya sürdü. Milli İstihbarat Teşkilatı (MİT) Başkanı İbrahim Kalın'ın beraberindeki üst düzey heyetle Irak'a gerçekleştirdiği ziyaret, sadece klasik bir istihbarat turu değil; yepyeni bir bölgesel mimarinin, "Terörsüz Türkiye" inşasının ve küresel satrançta mat hamlesinin ta kendisidir. İbrahim Kalın Bağdat'ta o çetin güvenlik dosyalarını açarken, aynı saatlerde Irak'ın farklı masalarında adeta bir "Türkiye fırtınası" esiyordu. Eş zamanlı olarak Ankara'da Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanımız Alparslan Bayraktar; Irak Dışişleri Bakan Yardımcısı M. Hussein Bahr Al-Uloom, Petrol Bakan Yardımcısı Naser Azez Jabbar ve Irak'ın Ankara Büyükelçisi Majid Al-Lachmawi ile enerji koridorlarının geleceğini çiziyordu. "Terörsüz Türkiye" hedefinin Suriye ayağından sonra en kritik cephesi şüphesiz Irak'tır. Sincar'dan Kandil'e, Mahmur'dan Süleymaniye'ye uzanan bu şeritte PKK'nın silah bırakması veya imha edilmesi için Ankara, Bağdat hükümetini artık net bir şekilde "sorumluluk almaya" zorluyor. Türkiye, 11 Kasım 2025 seçimlerinden aylar sonra kurulan ancak kendi içindeki Şii-Sünni çatlakları ve eksik kabinesiyle bocalayan Başbakan Ali Zeydi hükümetine şu gerçeği hatırlatıyor: "Silahlı gruplarla kapsamlı bir diyalog süreci yürütülüyor. Devlet kurumları dışında silah bulundurulması kabul edilemeyecek." Ziyaretin kuzey hattı ise başlı başına bir denge siyaseti şaheseridir. Ankara diyor ki: "Kerkük'ün istikrarı, Türkmen'in güvenliği ve bu şehrin asil dokusu benim namusumdur. Gözüm üzerinizde." Ziyaretin son halkasında Takaddüm Partisi Başkanı Muhammed Halbusi ile yapılan temas, Türkiye'nin Irak'taki Sünni bloğu da ne kadar yakından izlediğinin, Bağdat'taki güç paylaşımında hiçbir aktörü göz ardı etmediğinin kanıtıdır. ABD'nin Ankara Büyükelçisi Tom Barrack'ın aynı zamanda "Irak Özel Temsilcisi" olarak görevlendirilmesi, Irak Başbakanı Ali Zeydi'nin ABD ziyaretinin hemen ardından Türkiye'ye gelecek olması Türkiye'nin bölgedeki en büyük güç olduğunun göstergesidir. Sonuç olarak Türkiye, istihbaratı, ekonomisi, enerjisi ve diplomasisiyle Irak'ta "Oyun Kurucu" bir devlet aklı işletmektedir.

Kupaya veda ettiği için bilet kesilemeyecek tek teknik direktörse Demokratik Kongo'nun 6 yıllık Fransız hocası Sebastien Desabre bence. İngiltere yenilgisinin ardından düzenlenen basın toplantısında babasının öldüğü haberini aldı canlı yayında. Dünya Kupası'nda hoca kıyımı, bizdeyse marş kavgası sürüyor. Sinan Akçıl rap'çi Murda'ya, Murda da Akçıl'a laf çakmaya devam ediyor. "Bilseydim marşın adını 'Türkler Geliyor' değil, 'Türkler gidiyor' yapardım" diyen Akçıl'a sert çıktı: "Sen kimsin ya? Alay eder gibi; Türkler geliyormuş, Türkler gidiyormuş yaparmış. Sen kimsin Türk ismini bu şekilde ağzına alıyorsun? Haddini bil. Seni doğduğun yere, Hollanda'ya gönderiyorum. Hadi!" Bir ton şey söylenebilir tabii bu konuda ama... Cevizi görünce Ata Demirer'in "sincap diyeti" geliyor akla. Ricky Martin 11 Temmuz'daki İstanbul konserine geliyor ya... 1998'deki gelişinde Ricky'yi programına çıkarıp canlı yayında poposunu elleyen Hülya Avşar'a "Yine bir şey yaşanır mı" diye sormuşlar. Soruya kahkaha atarak karşılık veren Avşar, "Düşünsenize gidip tekrar poposunu elliyormuşum. Her şeyin bir yaşı var, yeri var" diyor. Hâlâ o zaman, o yaptığının tam "yeri" olduğunu düşünüyor.

Bu memlekette kavgasız- dövüşsüz Cumhurbaşkanı seçilmesine izin verilmez.. Halide Edip Adıvar, İzmir'in düşman işgalinden kurtulduğu gün Mustafa Kemal'e bir öneride bulunur: "Paşam çok yoruldunuz, artık biraz dinlenseniz..." Mustafa Kemal, bugün yaşanan kaosa ışık tutan bir cevap verir Halide Edip'e... "Dinlenmek mi? Yunanlılardan sonra daha birbirimizle kavga edeceğiz, birbirimizi yiyeceğiz..." O gün bugündür birbirimizi yemekle meşgulüz... Atatürk'ten beri kavgasız, sorunsuz Cumhurbaşkanı seçemedik. 27 Mayıs darbesinden sonra sivil hayata geçmeye çalışan Türkiye'nin karşısına yine Cumhurbaşkanlığı meselesi çıktı. 12 Eylül darbesinin Türkiye'ye en büyük kötülüğü Kenan Evren'in sınırsız yetkiyle ama sorumsuz bir şekilde cumhurbaşkanlığı makamına oturması oldu. Dokuzuncu Cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ve 10. Cumhurbaşkanı Ahmet Necdet Sezer'in seçimleri siyaset içi ve dışı dengelerin bir çatışma alanı olmadan gerçekleşti. 11. Cumhurbaşkanı Abdullah Gül'ün seçimi, 367 garabetinin zor da olsa aşılmasıyla mümkün oldu. 2014'teki Cumhurbaşkanlığı seçiminden 1 yıl önce Gezi kalkışması, 8 ay önce 17-25 yargı darbesi yaşandı. 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimi öncesinde 2016 Fetöcü darbe girişimi, seçime 1 yıl kala ekonomiyi hedef alan saldırılar gerçekleştirildi. 2023'teki seçimi ABD basını nedendir bilinmez "Dünyanın gidişatını belirleyecek seçimlerden biri" ilan etti. Dönemin ABD Başkan adayı daha 2019'da Erdoğan'dan hesap soracağını, bunu da "Muhalefeti destekleyerek" yapacağını duyurdu.. MHP lideri Bahçeli de " Cumhur ittifakının adayı Erdoğan'dır" dedi. 2023'te Millet İttifakının "Seçimi neden kaybettik" başlıklı raporlarında ilk maddelerden birinin "İktidar medyasının söylemlerini etkisiz kılamadık" tespiti olduğunu kimse hatırlamıyor...

Bu tiplere son örnek Yunanistan'ın eski Başbakanı Samaras. Türkiye ile diyalog politikasına yalanlar üzerinden karşı çıktığı için Başbakan Miçotakis tarafından Yeni Demokrasi'den ihraç edilmiş birisi bu Samaras. İsrail'in Ermeni soykırımı iddialarını kabul etmesinden Yunanistan'ın faydalanması gerektiği açıklamasını yaptı ve "katledilen" Yunanlılar için benzer bir yasanın çıkarılması çağrısını yaptı. Yunanistan, Akbaba Samaras'ın önerisine uyarsa Türkiye olarak milyar dolarlar kazanabiliriz. Başbakan Rauf Bey, "Gerekirse Yunanla yeniden savaşırız" diyerek Karaağaç'ın tazminat olarak alınmasını kabul etmedi. Yunanistan'dan savaş tazminatı istemek için o kadar çok belge var ki... 26 Ekim 1921'de dönemin Sovyet Dışişleri Bakanı Çiçerin'in İtilaf Devletleri'nin dışişleri bakanlarına yolladığı, Yunan ordusunun Sakarya Savaşı'nın ardından çekilirken her yerde yaptığı katliamı anlatan ve protesto eden mektubu mesela. Yunan ordusu, 1922'de Batı Anadolu'dan çekilirken Manisa Yangını'nı çıkarmıştı. En büyük akbaba 150 santim boyunda ve sadece 15 kilogram ağırlığındadır, iyi niyet varsa Samaras'ın gölgesi de en fazla bu kadar etkili olur zaten… Babamın rahatsızlandığı günden başlayarak ilgisini her karşılaşmamızda gösteren, vefat ettiği gün de ailemizin acısını paylaşan Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan'a, KKTC Cumhurbaşkanı Sayın Tufan Erhürman'a, TBMM Başkanı Sayın Numan Kurtulmuş'a, Cumhurbaşkanı Yardımcısı Sayın Cevdet Yılmaz'a, CHP'nin seçilmiş son Genel Başkanı Sayın Özgür Özel'e, Milli Savunma Bakanı Sayın Yaşar Güler'e, Kültür ve Turizm Bakanı Sayın Mehmet Nuri Ersoy'a, Milli Eğitim Bakanı Sayın Yusuf Tekin'e, DEVA Partisi Genel Başkanı Sayın Ali Babacan'a, İletişim Başkanı Sayın Burhanettin Duran'a, AK Parti İstanbul İl Başkanı Abdullah Özdemir'e, Türkiye'nin Atina Büyükelçisi Sayın Çağatay Erciyes'e, Türkiye'nin Lefkoşa Büyükelçisi Sayın Ali Murat Başçeri'ye, eski Meclis Başkanlarımıza, bakanlarımıza, belediye başkanlarımıza, babamın yaptıklarıyla her zaman gurur duyduğu Baykar Yönetim Kurulu Başkanı Sayın Selçuk Bayraktar'a, bu acılı zamanda hiç yalnız hissetmeme izin vermeyen Demirören Ailesi ve Medya Grubu yönetici ve çalışanlarına, önceki gün hem sahada ve yazı işlerinde hem de cenaze sonrası buldukları ilk yerde gazete hazırlamaya dönen yol arkadaşlarıma huzurlarınızda teşekkür etmek istiyorum.