Türkiye'nin yer almadığı bir Dünya Kupası, biz futbolseverler için eksik bir hikâye gibidir. Ancak ay-yıldızlı formanın mücadele etmediği bir turnuva, Türk futbolseverinin yüreğinde aynı heyecanı uyandırmıyor. Aynı sofranın etrafında toplanan aile bireyleri, doksan dakika boyunca aynı heyecanı paylaşırdı. Akşam yemeklerinde maç analizleri yapılmıyor, çocuklar favori milli futbolcularını konuşmuyor, büyükler "Bir sonraki maçı ne zaman?" diye sormuyor. Dünya Kupası devam etse de birçok evde futbol gündem olmaktan çıkmış durumda. Dünya Kupası'nın gerçek tadı, bizim için yalnızca büyük yıldızların sahada olması değil; kırmızı-beyaz formanın da o büyük sahnede gururla mücadele etmesidir. Umudumuz, bir sonraki Dünya Kupası'nda bu sessizliğin yerini yeniden marşlarımızın ve sevinç çığlıklarımızın almasıdır.

Milli Takımımız, Dünya Kupası serüvenini galibiyetle noktaladı. İlk iki maçta ne gol atabilmiş ne de puan alabilmiştik. Ay-yıldızlılar, ABD'yi 3-2 mağlup ederek turnuvaya veda ederken geride umut dolu bir tablo bıraktı. Teknik ekibin yaptığı yedi oyuncu değişikliği adeta takımın kimyasını değiştirdi. Haftalardır eleştirilerin hedefindeki kaptan Hakan Çalhanoğlu'nun yerine kaptanlık pazubandını Zeki Çelik taktı. Belki de en önemli değişiklik, Arda Güler ile Orkun Kökçü'nün doğal mevkilerine dönmesiydi. İki oyuncu da topu daha fazla kullanarak oyunun yönünü belirledi. "Tecrübe mirastır. Kullanamazsan israftır" Oğuz ise gecenin yıldızıydı.

Milli Takım bir kez daha büyük umutlarla gittiği turnuvadan erken dönüyor. Daha maçın 2.dakikasında golü bulan, koşan, mücadele eden ve skoru koruyup kazanmayı hak eden taraf Paraguay'dı. Daha da acısı, Paraguay'ın bir oyuncusu ilk yarının sonlarına doğru kırmızı kart görerek takımını 10 kişi bıraktı. Normal şartlarda bu dakikadan sonra oyunun tek hâkimi olmamız gerekirken, Milli Takım bırakın baskı kurmayı, rakibin eksikliğini hissettirecek bir futbol bile oynayamadık. Ve bitime bir maç kala elenmiş bir Milli Takım… Milli Takım ve Ayyıldız ruhu olmadan, mücadele etmeden, sadece yeteneğe güvenerek uluslararası başarı elde edilemeyeceği artık anlaşılmalıdır. 2002 Dünya Kupası'nda Türkiye'yi dünya üçüncüsü yapan Şenol Güneş'in başarısını küçümsemek için yarışanlar vardı. Kimileri de "Avrupa takımıyla oynamadan üçüncü oldu" diyerek tarihi başarıya gölge düşürmeye çalıştı. Futbol sahada oynanıyormuş. Türk futbolunun en büyük değerlerinden biri olan genç yıldız, ne yazık ki iki maçta da beklentilerin uzağında kaldı. Sorun, yıllardır başarıyı tesadüf zanneden, eleştiriyi kişiselleştiren ve her başarısızlıktan sonra gerçeklerle yüzleşmek yerine mazeret üreten futbol anlayışıdır.

Saatlerimizi pazar sabah 07'ye kurarak A Milli Futbol Takımımızın maçını seyretmeye koyulduk. Ve ilk maçımızda Kanada'nın Vancouver kentindeki BC Place Stadı'nda çoğunluğu Türk olan 52 bin 497 seyirci önünde Avustralya ile karşı karşıya geldik. Sonuç hepimizi üzdü; sahadan 2-0 mağlup ayrıldık. Goller 27. ve 75. dakikalarda geldi. Avustralya 10 hücum girişiminde bulunup 4 isabetli şut çekti ve bunlardan iki gol çıkarmayı başardı. Biz ise 28 hücum denemesi ve 10 kaleyi bulan şuta rağmen gol sevinci yaşayamadık. Avustralya'nın kaptanı Harry Souttar liderliğindeki savunmasına karşı yapılan oyun planı sorgulanmalıdır. Şimdi önümüzde Paraguay sınavı var. Çünkü büyük turnuvalarda topa sahip olanlar değil, gol atanlar kazanıyor.

Türkiye'nin FIFA Dünya Kupası finallerine katılmaya hak kazanması, ülkemiz adına büyük bir gurur ve mutluluk kaynağı oldu. Çünkü Türkiye'nin finallere kalacağına olan inancımızı çok önceden göstermiş ve Dünya Kupası biletlerimizi FIFA'nın resmi satış platformu üzerinden aylar öncesinden satın almıştık. Türkiye'nin Dünya Kupası'ndaki performansına ilişkin beklentilerimiz de oldukça yüksek. Şimdi büyük bir heyecanla Dünya Kupası'nın başlamasını bekliyor ve tribünlerden Türkiye'ye destek vermek için gün sayıyoruz.

Trabzonspor, Antalya'da oynanan Türkiye Kupası finalinde Konyaspor'u 2-1 mağlup ederek tarihindeki 10. Türkiye Kupası'nı müzesine götürdü. Üstelik bordo-mavililerin Süper Lig'de ilk şampiyonluğunu kazandığı 1975-76 sezonunun 50. yılında gelen bu başarı, camia açısından çok daha derin bir anlam taşımakta. Trabzonspor, özellikle orta sahadaki dinamizmi ve hücum geçişlerindeki hızıyla Konyaspor'a nefes aldırmadı. Eğer Konyaspor kalecisi Bahadır kritik kurtarışlara imza atmasa devre 3-0 ya da 4-0 bitebilirdi. Konyaspor Teknik Direktörü İlhan Palut, takımını ikinci yarıya bambaşka bir ruh haliyle çıkardı. Nitekim 50. dakikada Trabzonspor savunmasının affedilmez hatasında Muleka skoru eşitledi. Golün şokunu atlatamayan Trabzonspor için asıl kırılma anı ise 57. dakikada geldi. Penaltının kaçması Trabzonspor'a yeniden hayat verdi. Dakikalar 79'u gösterdiğinde bu kez Trabzonspor penaltı kazandı. Bu sezon ligde attığı 22 golle gol krallığında Shomuradov ile zirveyi paylaşan Onuachu, final maçındaki performansıyla "KRAL" unvanını resmen taçlandırdı. Trabzonspor'da bu sezon "atan" kadar "tutan" da belirleyici oldu. Trabzonspor da bu sezon bunu fazlasıyla yaşadı. Eskilerin çok güzel bir sözü vardır: "Tekkeyi bekleyen çorbayı içer." Bu atasözü; sabreden, mücadele eden ve inancını kaybetmeyen insanların sonunda emeklerinin karşılığını alacağını anlatır. Fatih Tekke ve İlhan Palut, Türk futbolunun geleceğinde önemli yer tutabilecek iki değerli teknik direktör olduklarını gösterdiler. Maçı kaybetmesine rağmen Konyaspor'un ikinci yarıdaki reaksiyonu da İlhan Palut adına önemli bir teknik direktörlük başarısıdır. Böylesine büyük bir finalde taraftarı adeta "taşınacak risk" gibi görmek doğru bir yaklaşım değil. Sonuç olarak Trabzonspor yalnızca bir kupa kazanmadı.

Papara Park'ta oynanan Trabzonspor–Galatasaray derbisi, sadece bir maç değil; sezonun kaderine etki edebilecek bir kırılma anıydı. Trabzonspor, sahasında Galatasaray'ı 2-1 mağlup ederek yalnızca üç puan almadı, aynı zamanda şampiyonluk yarışında "ben de varım" dedi. Öyle ki devre arasına 3-0 gibi farklı bir skorla gidilse kimse itiraz etmezdi. Nwakaeme'nin kaptırdığı top sonrası gelişen atakta Barış Alper Yılmaz'ın pasını iyi değerlendiren Singo, 48. dakikada skoru eşitledi. Bu gol, kısa süreli bir denge getirse de Trabzonspor'un oyun inancını kırmadı. Galatasaray, Cihan Aydın'ın yönettiği bir maçta ilk kez mağlup olurken; Trabzonspor, teknik direktör Fatih Tekke yönetiminde ilk derbi galibiyetini aldı. Papara Park tıklım tıklım doluydu ve Trabzonspor taraftarı 90 dakika boyunca takımına centilmence ve Fair Play ölçülerinde büyük destek verdi. Her şey kalan 6 maçta artık.

Türkiye A Milli Futbol Takımı, play-off sürecinde önce sahasında Romanya Milli Takımı'nı, ardından deplasmanda Kosova Milli Takımı'nı aynı skorla 1-0 mağlup ederek tam 24 yıl aradan sonra Dünya Kupası bileti aldı. İstanbul'daki ilk karşılaşma, adeta bir futbol şöleniydi. Sahada ise gecenin yıldızı Ferdi Kadıoğlu oldu. Rakip kulübede ise Türk futbolunun yakından tanıdığı bir isim vardı: Mircea Lucescu. Sahada rakip takımdan tanıdık isimler dikkat çekiyordu: Vedat Muriqi, Milot Rashica ve Fidan Aliti gibi isimler, Türk futbolseverlerin aşina olduğu yüzlerdi. Bu takımın bir diğer mimarı ise teknik direktör Vincenzo Montella. 2002'de Şenol Güneş önderliğinde elde edilen dünya üçüncülüğü, Türk futbol tarihinin en büyük başarılarından biri olarak hafızalara kazındı. Bu kez sahnede Montella ve onun inşa ettiği bir takım var. Önümüzde Amerika Birleşik Devletleri'nde oynanacak Dünya Kupası var.

Trabzonspor'un Eyüpspor deplasmanında aldığı 1-0'lık galibiyet de tam olarak böyle bir maçtı. Bordo-mavililer, çok da iyi oynamadığı bir gecede kazanmasını bildi ve puanını 60'a yükselterek lig ikincisi Fenerbahçe ile aynı noktaya geldi. Daha önce de şampiyonluğun geldiği 2021-2022 sezonunda Abdullah Avcı ile aynı seri yakalanmıştı. Aynı şekilde yine dün olduğu gibi üst üste son dört deplasman maçı galibiyet serisini de en son Ekim-Kasım 2021 de elde etmişti. Bordo-mavililere ayrılan tribün tamamen dolarken, diğer tribünlerde de hatırı sayılır bir Trabzonspor desteği vardı. Onuachu, Oulai ve Saviç gibi fizik gücüyle öne çıkan isimler, yaklaşan Galatasaray maçı öncesinde cezalı duruma düşmemek adına daha kontrollü bir oyun sergiledi. Nitekim Trabzonspor, bu değişikliğin meyvesini kısa sürede aldı. Ancak karşılaşmanın en çok konuşulan anlarından biri, Oğuzhan Çakır'ın Oulai'ye gösterdiği tartışmalı sarı kart oldu. Belki oyun tatmin etmedi ama sonuç, bayram öncesi camiaya adeta bir tadından yenmez "bayram şekeri" oldu.

Bazen futbol, hayatın içinde akan büyük duyguların küçük ama anlamlı bir yansımasıdır. Bu hafta ve özelde de Trabzonspor camiası olarak hüzünle yoğrulmuş günler yaşadık. Bordo-mavili kulübün tarihine "Aston Villa Fatihi" olarak geçen efsane golcülerden Orhan Kaynak, nam-ı diğer "Küçük Orhan", geçirdiği kalp krizi sonucu aramızdan ayrıldı. Bir dönem attığı gollerle Avni Aker Stadını ayağa kaldıran ve son yıllarda teknik direktör Fatih Tekke'nin teknik ekibinde aktif yer alarak kulübe hizmet eden Küçük Orhan'ın kaybı camia için çok derin üzüntü yarattı. Trabzonspor ailesi için bu kayıp sadece bir futbol insanını değil, bir hatırayı, bir dönemin ruhunu kaybetmekle eş anlamlı. Maça 54 puanla üçüncü sırada başlayan Trabzonspor için galibiyet lig ikinciliğini yakalamak açısından çok kritik bir anlam taşıyordu. Lig ikincisi Fenerbahçe, son sıradaki Fatih Karagümrük karşısında 2-0 mağlup olmuş ve uzun süren yenilmezlik serisini kaybetmişti. Son düdük çaldığında Trabzonspor sahadan üç puanla ayrıldı. Puanını 57'ye çıkararak Fenerbahçe ile lig ikinciliğini paylaştı.

Avantaj Galatasaray'da, rüzgâr Trabzonspor'un arkasında. Süper Lig'de 24. hafta geride kalırken zirve yarışı hem puan tablosu hem de oyun ivmesi açısından yeni bir şekil aldı. 58 puanlı Galatasaray liderliğini korurken, 54 puandaki Fenerbahçe son iki haftada kaybettiği 4 puanla yara aldı. 46 puanlı Beşiktaş da yeni transferlerle birlikte aldığı seri galibiyetlere yarışın içinde kalmayı başardı. Galatasaray'ın sahasında Alanyaspor karşısında aldığı 3-1'lik galibiyet, sarı-kırmızılıların hem oyun disiplinini hem de skor üretme becerisini ortaya koydu. Haftaya Beşiktaş deplasmanında oynanacak derbi ile sahasında da Başakşehir ve Şampiyonlar liginin iki Liverpool maç sonuçları; yarışın psikolojik kırılma anlarından biri olmaya aday. Son haftalarda tempolu ve kararlı bir futbol oynayan Trabzonspor, zirve yarışında "sessiz ve derinden" ilerliyor. Kocaelispor deplasmanındaki 1-0'lık galibiyet, siyah-beyazlıların pragmatik oyun anlayışını yansıttı.

Trabzonspor, Gaziantep deplasmanında sadece üç puan kazanmadı; karakter, refleks ve teknik cesaret ortaya koydu. 2-1'lik galibiyetin özeti aslında beş dakikaya sığdı. 22. dakikada Bayo'nun golüyle öne geçen Gaziantep FK, savunma arkasına atılan toplarla Trabzonspor'un üçlü savunmasını zorladı. Ve Trabzonspor 24'te Augusto, 27'de ise Onuachu ile iki gol bularak skoru çevirdi. Ancak farkı yaratan, Trabzonspor'un "atanı ve tutanı" oldu. Bu galibiyetle puanını 48'e yükselten Trabzonspor, ligde 3. sıradaki yerini sağlamlaştırdı. Daha önemlisi, teknik direktörünün maç içi hamle yapabilme cesareti ve oyuncuların buna verdiği hızlı reaksiyon umut verdi. Şampiyonluk yarışının uzağında kalınmış olabilir; ancak doğru refleksler gösteren, hatasından çabuk dönen ve kalecisiyle golcüsü formda olan bir Trabzonspor, sezonun kalan bölümünde her rakibe "Ben Trabzonsporum"mesajı verir.