Bir de futbol sıkıntımız var. Futbol hastası fanatiklerimiz. Kaleye gol olarak girerdi. Göz gözü görmez oldu. Ve gol geldi. Cübbeli Ahmet Hoca'yı götürselerdi. Bir 25 yıl daha bekleriz. Onca yılı bu naçiz kardeşiniz görmez ama.

Nüfus artış oranımız 2,1'lerden 1,5'lara düştü. Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan'ın yıllardır söylediği "En az üç çocuk" söylemi, bu tehlikeyi gördüğü içindir. Birinci, ikinci ve üçüncü çocuk için aylık 6.500 liraya yakın devlet desteği, Kadın doğum ve çocuk hastanelerinin sayısının artırılması. Aynı, Bağcılar Devlet Araştırma Hastanesine ek bina olarak yaptırılan Kadın Doğum ve Pediatri Hastanesinde olduğu gibi. 2,5 yılda tamamlanması planlandı. 5 yılda ancak bitirilebildi. 300 yatak olarak planlandı, sonradan 400 yatağa, daha sonra da 900 yatağa çıkarıldı. Kadın doğum ve çocuk hastanesi olarak planlandı. Kadın ve çocuk ikinci plana düştü. İşin garip tarafı, hastanenin yatak sayısı 300'den 900'e kadar çıkarıldığı için doktorların odaları yok.

Altılı masa altı ve de üstü söylemleri. "Tabii ki görüşeceğim" türündeki söylemleri. Aleviler öz TÜRK evlatlarıdır. Eski başkan Kılıçdaroğlu"na hakkını teslim ettiler. Sokaklara döküldüler. Kanunları hiçe saydılar. Vurdular kırdılar Peki, olaya biraz dana net bir gözlükle bakalım. Sanırım bu işlerin arkasında İmamoğlu var. Kendisine yöneltilen suçlamaların hazımsızlığı içinde. Kılıçdaroğlu zamanında sıradan bir Beylikdüzü-İlçe Başkanıydı. Türk siyaset sahnesine sundu. İlk hançeri ondan yedi. Eteğinin dibinden ayrılmayan biri. Karşılığında da CHP de bir yerlere geldi. Brütüs misali Kılıçdaroğlu"na ikinci hançeri de o vurdu. Gibi diğer vefalı(!), Siyasetçiler var CHP "de. Bu Brütüs"ler rüyalarında göremeyecekleri oylar aldılar. Ve de belediye başkanlıkları kazandılar. Ne hikmettir ki!

Haram iddiaları ile bu hale getirdi?" diye insanın sorası geliyor. İnanın insanın içini acıtıyor. Gerçi söyledikleri bilinen şeylerdi ama! Atatürk "ün kurduğu bir parti adına üzülüyor. "Hırsızlardan arındıracağım. FETÖ artıklarından hesap soracağım. Düşürenlerden hesap soracağım. Poşet ve kutu dolu paralı haramcılardan arındıracağım. Bu sözler Kılıçdaroğlu"nun konuşmasından bir kısım. CHP ve yönetenleri için daha acıydı. Tabii bunlar zaten bilinen şeylerdi. Bizim bilmediklerimiz, Kılıçdaroğlu"nun bildikleri var.

*]:pointer-events-auto R6Vx5W_threadScrollVars scroll-mb-[calc(var(--scroll-root-safe-area-inset-bottom,0px)+var(--thread-response-height))] scroll-mt-[calc(var(--header-height)+min(200px,max(70px,20svh)))]" dir="auto" data-turn-id="request-WEB:9e57a5d0-a28b-49c7-ba16-e814d0114bde-2" data-turn-id-container="request-WEB:9e57a5d0-a28b-49c7-ba16-e814d0114bde-2" data-testid="conversation-turn-2" data-scroll-anchor="false" data-turn="assistant"> 1965'li yıllar. Çocuktuk. Anne babamızın dağ gibi gölgesinde, Yarını, bugünü pek düşünmeden, Çocukluğumuzu yaşamaya çalışıyorduk. En sevdiğimiz günler de Tabii ki bayramlardı. Ben Silivri Çantalı Köylüyüm. Senede bir kere, Silivri'de kurulan panayırda duvarlarda gezen motosikleti izlemek, O büyük salıncaklarda, Ödümüz kopana kadar sallanmak, Eğlenceden öte korkutucuydu. Şeker Bayramı'nda tatlının her türlüsünü, Kurban Bayramı'nda da etin alasını mideye indirir, Büyüklerce sevilir, Okşanırdık. Onların gönül güzelliği içinde mest olurduk. Özetle gönül dostları, o yaşlarda Biz çocuklar için bayram her şeydi. Bayram için çarşıdan pazardan Esvapların en güzelini seçer, O giysilerimizi hazine gibi çok özel saklar, Bayram gelmeden asla giymezdik. Arife günü heyecanın doruğa çıktığı gündü. Bayram giyecekleri hazırlanır, Yastık altına konur, Uykusuz geçen gecede ertesi gün, Bayram günü heyecanla beklenirdi. Bayramlaşma ailenin en büyüğünün evinde yapılırdı. Bu yer de rahmetli babamın eviydi. Amcalar, halalar, teyzeler, yengeler, abiler, yeğenler Hep orada toplanır Ve bayramlaşılırdı. Köy evinin salonu genişti ve bütün sülale oradaydı. Oradaki akraba ve de yakınlara bakınca, İnsan bir çocuk olsa da büyük aile olmanın Gücünü, büyüklüğünü görür, Kendini daha da güvende hissederdi. Şeker Bayramları genelde çocukların bayramıdır bence. El öpme aşamasına geçilince büyüklerin elleri ceplerine iner, Küçükleri para ile, şeker-çikolata ile, sevgi ile Mutlu ederlerdi. Tabii bayram evde bitmezdi. Bunun bir de köyü dolaşıp eş dost, yakın komşu Ve de akrabaların evlerini dolaşma, Oralardan da çocuk olarak parsayı toplama işi başlardı. Bizim çocukluk arkadaşları Ve de bayram ekibimiz belliydi. İki teyze oğlu Ahmet ile Ali. Plastik poşetlerimiz hazırdı. Şeker ve para doldurmak için. Kapılar tek tek çalınır, Eller öpülür, nasipte ne varsa alınırdı. Genelde tercih edilen evler, Para ve de çikolata verilen evlerdi. Bunun dışında akide, peynir şekeri veren evler akraba da olsa, Çoğu zaman es geçilirdi. Mekânı cennet olsun. Bizim ailede büyük teyzemizin oğlu Yaşar Ağamız vardı. Biz yeğenleri bile olsak elini pek cebine atmaz, Bize hiç sevmediğimiz, şimdiki adı Mevlana Şekeri olan, Bizim köy dilinde peynir şekerini ikram ederdi. Onun bu durumunu bildiğimiz için biraz daha büyüdüğümüzde evine gitmez olduk. Tabii şikâyet Ahmet, Ali ve de benim babama oldu. Babam Recep Öncü durumu biliyordu; Yaşar Ağamızı fırçaladı: "Gelmezler tabii. Oğlum, sen de peynir şekeri verme.

"Ben sporcunun zeki çevik ve de ahlaklısını severim". Ahlaklısını, dürüst olanını severim". Derdi herhalde! Ateş olmayan yerden duman çıkmaz. Bir de görünen köy tarif-kılavuz istemez. Bir de Nasrettin Hocamızdan dem vuralım. Hocamızın meşhur eşek hikâyesi. Hocanın eşeği kaybolmuş. Aramışlar, taramışlar eşek ortada yok. "Kapıyı açık bırakmasaydın. "Tamam, ben suçluyum da arkadaş. Hiç mi? Sucu yok?". CHP bir kurultay yaptı. Ya da içinde olan CHP'liler söylüyor. Kılıçdaroğlu"nu yenmek. CHP'nin başına geçmek. Bunun için her yol mubah dediler. Ve en yakınları tarafından hançerlenen Kılıçdaroğlu başkanlığını kaybetti. Öngörü diye bir olay var. Siyasetçi attığı her adımı hesaplayarak atmalı. Olacağı da budur. Öze gelirsek. Türk insanı artık BUTLAN"ın ne olduğunu da öğrendi. CHP maalesef bu konuda bir darbe yedi.

Mısır kraliçesi KLEOPATRA"DIR. Katarak oluşturduğu. Güzellik banyosu meşhurdu. Bir de gözlerinin altına sürdüğü kömürden siyah sürmesi. Estetik klinik merkezleridir. Biz de şu adresi bir dolaşalım dedik. Bir estetik cerrahi kliniğindeyiz. İçerisi tıklım tıklım dolu. Çoğunun güzelleşme estetik olma gibi bir derdi var. Halletmesi gereken. Kimisi gençleşme derdinde. Durumlarını halletme peşinde. Klinikte konusunda uzman iki üç doktor var. Saç ekim uzmanları da var. Edirneli tatlı dilli asistan Merve kızımız. Kliniğin Estetik cerrahi merkezinin başında. Uzman estetik cerrah Cahit Altuğhan Vural var. Aynı zamanda kliniğin sahibi. 5-6 odalı bir klinik. Her odada ayrı bir güzelleştirme çalışması var. Konuşmak için Cahit kardeşimizle masaya oturuyoruz. Güleç yüzlü 40"lı yaşlarda enerjik bilgili görgülü bir doktor. Estetik bazı uygulamalarınız var. "Bu cerrahi işlemler artık dünyada bir hit oldu. Kadınlarımıza biraz da erkeklerimize çare oluyoruz. YAŞLANMA korkusudur. Yaşlanmanın izlerini elimizden geldiğince yok ediyoruz. Toplum içine daha güvenli olarak giriyor". Evet, dostlar estetik cerrahi böyle bir şey. Cilt sıkılaştırma". Bunlar özellikle hanımlarımızın en çok tercih ettikleri. Tabii klinikte yapılanlar bu kadar değil. "burun şeklini düzeltmek, estetik hale getirmek. Ve de dudak operasyonları".

30"a yakın şehit vermiş bir kahraman. Hala dağda gebertmek için terörist arayan bir aslan. Şenoba"nın en sevilen aşiret reisi, lideri. PKK artık TÜRKİYE"DE yok. Hepsi kaçtı. Mağaralardan kafalarını çıkartamıyorlar. Sanal Kürdistan cennetine gönderiliyoruz. Bir kısmı da ABD, İsrail himayesinde. Analarını belledik. PKK ile bana göre mücadele edilir. Onlar müzakereden anlamaz. Anladıkları tek şey emperyalist destekli. Türkiye'yi bölüp parçalama projeleridir. Bu çoğu Ermeni itlerine neyini açacağız! Ben KÜRDÜM. Bölücülük sorunu var. ABD ile İsrail var. Onların köpekliğini yapan bir de PKK denen terörist örgüt var. Biz 45 yıldır bu alçaklarla savaşıyoruz. Yakaladığımıza vatana ihanetin bedelini ödetmek tek niyetimiz. Doğalgazımızla onları sıcak tutmak dahi istemiyoruz. Onlar dağlara camiden çıkarak gitmediler. Bazı devletlerce kullanılıp bizim karşımıza dikildiler. Hayal kırıklığı yaratıyor. Öcalan'a çok bel bağlamak hata olur. Zaman içinde örgüt üzerindeki etkisi azaldı. Şimdilerde Kandil baronlarının borusu ötüyor. Birileri az da olsa bizi duysun". Efsane Babat Aşiret Reisi, Hazım Babat"ın serzenişleri bunlar.

Yer Tozkoparan'da bir market önü. Hava sıcaklığı 4 derece. Hafiften yağmur çiseliyor. Abdurrahman kentsel dönüşüm, Tozkoparan mağdurlarından. Abdurrahman 4,7,10 yaşında olan üç çocuk sahibi. Esenyurt'tan, Tozkoparan'a gidiyor. Ekmek parası için. Bir baba olarak bir şekilde bunları göğüslemesi lazım. "Ağabey evde o üç yavru olduğu müddetçe. Bu yağmurun hatta karın altında ekmek paramı kazanmak zorundayım. Yapabileceğim başka bir iş yok".

NATO bir savunma birlikteliğidir. NATO, 5. Maddesinde ki hükümler doğrultusunda, Birbirlerine yardım etme ilkesi vardı. Hiç yok tabii. İsrail NATO ülkesi değil savaşı NATO'yu ilgilendirmiyor. Bu ortamda ABD, NATO'yu bu savaşa sokmak istiyor. "Bu bizim savaşımız "değil diyor. Batı Blokunun ABD'ye olan güveninin sarsmıştır. Tabii bu ABD'nin devlet olarak gerçek bir bakış açısı değildir. Evet, gönül dostları bir de 1945 yılında kurulan bir BM var. BM ve onunla irtibatlı Güvenlik Konseyi.

Hayatını güvenliğe, çocuk güvenliğine adamış 40 yıllık kadim bir dostu aradım: Emekli Emniyet Müdürü Osman Öztürk'ü. Anlattı: "Aliciğim, çocuklarımızın güvenli yaşamında nelere dikkat etmeleri gerektiğini anlatan, 8 kitaptan oluşan EDA-ECE isimli bir kitap serisi hazırladım. Kitaplarda çocuklarımız için hayati önemde bilgiler var. Uyuşturucunun gündemde olduğu bu günlerde, uyarı mahiyetinde bu kitapları köşene taşırsan memnun olurum. Bu tür psikopat çocukların yetişmesi ise öncelikle aile sorunu. Sonra buralarda yeterli güvenlik tedbiri almayan okulun ve de emniyetin sorunu." Osman Öztürk'ü 1980'li yıllardan beri tanırım. En son Beyoğlu Emniyet Amiri iken, Tercüman-Bulvar gazetesinde yayımlanan "Kaldırımda Solan Çiçekler" dizi röportajını onun katkıları ile birlikte hazırlamıştık. Osman Öztürk bununla da kalmadı. Özetle gönül dostları, Giresunlu bu emniyet müdürü kardeşimiz, başarılı polisliği dışında ülkemiz ve de toplumumuz, çocuklarımız adına güzel şeyler yaptı. Konuşmamız sırasında Emekli Emniyet Müdürü Osman Öztürk'ün öğrenci kardeşlerimiz konusunda da bazı uyarıları ve de çekinceleri vardı: "Sadettin Saran, Rümeysa, Mehmet Akif ve de bazı gözde ekran sanatçıları ile patlayan uyuşturucu haberleri doğal olarak hepimizi üzdü. Bunlar, sosyetenin iç pisliğini göstermesi açısından önemli. Ama uyuşturucu dağıtımı konusunda daha da önemli şeyler var. Özellikle okul önlerinde tezgâh açan uyuşturucu satıcıları... Onlar çocuklarımızı, geleceğimizi zehirliyor. Sadece orada mı? Her yerde varlar. Eroin, esrar, bonzai, kokain, haşhaş, metamfetamin, crack (taş), afyon, morfin, marihuanayı birilerinden alıyorlar, satıyorlar. Bence güvenlik birimlerinin icraatlarını, ünlüleri yakalayarak, hapse atarak, ekranlarda göstererek ön plana çıkarmaktan ziyade, bu çocuk ve de toplum düşmanı alıcı, satıcı, temin edicileri yakalayıp adalete teslim etmeleri çok daha önemli. Önemli; çünkü onlar bizim geleceğimiz." Görünen o ki dostlar, Osman Öztürk kardeşimiz gerek çocuklarımızın gerekse ailelerin uyuşturucu konusunda uyarılmasında güzel şeyler yapmış. Özetle dostlar, Emekli Emniyet Müdürü Osman Öztürk, çocuklarımız için yazıya da döktüğü uyarıları konusunda çocuklarımız adına teşekkürü hak ediyor sanırım.

Ve de Silivri ilçesinin ağası rahmetli Feyyaz Altınorak. O zamanlar Hüsamettin Cindoruk da Adalet Partisi İstanbul İl Başkanı idi. Feyyaz Abi, Silivri'nin en zenginlerindendi. Öze gelirsek sanırım 1978 yılları falandı. Abimden bir telefon geldi: "Ali, Feyyaz ile Hüsamettin abin Ankara'da, git ellerini bir öp, hatırlarını sor." dedi. Nahit Menteşe, Hüsamettin Cindoruk ve de Feyyaz Altınorak lakabı ile maruf Feyyaz Bey. 1.70 boyunda, kara kuru, üzerine et koymayan türden bir adamdım. Beni ilk gören de Feyyaz Abi oldu: "Geleceğin büyük gazetecisi evladımız Ali gelmiş. Gel bakalım." diyerek işaret etti. Hüsamettin Abi beni görünce: "Feyyaz," dedi, "bu bizim Mahmut Öncü biraz cimri. Ali'ye iyi bakmıyor. Baksana, çocuk bir deri bir kemik kalmış. Ali'yi biraz etlendirmemiz lazım, ne diyorsun?" Masanın maskarası olmuştuk, her kafadan bir ses çıkıyordu. Feyyaz Altınorak tabii beni de Çanta köylü Ali Öncü olarak çok severdi. Stat Oteli'nin balo salonu müdürünü çağırdı: "Evlat," dedi, "şu iki delikanlıyı al, karınlarını tıka basa doyur, Ali Öncü'ye de otelin platin kartını ver. Canı istediğinde gelip yesin, içsin. Benim hesabıma yazılsın." Levent'le gözlerimiz fal taşı gibi açılmıştı. Konuyu Hüsamettin Abi'ye açtım: "Ali, imtihanına gir, hallederiz. Ama abini dinlersen boş ver TRT'yi. Şimdilerde Ecevit iktidarda, sana orada gün yüzü göstermezler. İstanbul'a gel, ben seni Tercüman gazetesine sokayım." dedi. Bugün Hüsamettin Cindoruk'un ölüm haberi geldiğinde, Binali telefonda hüngür hüngür ağlıyordu. Hüsamettin Cindoruk iş bitirici bir adamdı. Elime bir not verdi: "Ali, Kemal Ilıcak'la görüştüm, okey aldım. Rauf Tamer ile Vedat Zeydanlı seni gazetede bekliyor. Güzel bir savaş makinesi alarak onların yanına git." dedi. Muhterem eşi Dilek Hanım beni sesimden tanır, "Hemen vereyim Hüsamettin abini." derdi. Teşvikiye'deki evlerine defalarca, gerek röportaj gerek hatır sormak için hep gittim. Son 4-5 aydır hastalığından haberim vardı. Hüsamettin Ağabey ile 50 yıllık abi kardeş ilişkilerimizde çok özel anları paylaştık.